رازهای تاریخی که همچون معمایی ذهن بشر را درگیر کرده اند

کشف رازهای شگفت انگیز و معماهای مرموز در طول تاریخ

برخی باستان شناسان معتقدند که سنگ ها به وسیله یخچال های طبیعی متحرک به آنجا منتقل شدند، اما احتمال این که این سنگ ها با تلاش انسان و از طریق آب و زمین حمل شده باشد، بیشتر است. گفته می شود برای حمل این سنگ ها از سیستمی که از چوب و طناب تشکیل شده بود، استفاده کردند. البته باید گفت چنین سیستمی در هیچ کدام از آثار ماقبل تاریخ مشاهده نشده است.

البته تا به امروز هنوز وجود این منطقه رسما تایید نشده است. یکی از مشهورترین موضوع هایی که نام منطقه 51 را بر زبان انداخت، حادثه رازول (Roswell) در سال 1947 است. آن زمان شایع شده بود که سفینه فضایی بیگانگان و فرازمینی ها در نزدیکی منطقه رازول واقع در ایالت نیومکزیکو آمریکا سقوط کرده است. البته ارتش آمریکا پس از جمع آوری این بقایا و بررسی آنها، اثبات کرد که شیء کشف شده در واقع بالن هواشناسی بوده است اما هنوز عده ای معتقدند منطقه 51 مدرکی پنهانی از زندگی موجودات بیگانه احتمالی است.

البته موجودی با چنین ویژگی هایی در افسانه های ایالات متحده آمریکا هم وجود دارد. وجود چنین موجودی اولین بار در سال 1811 میلادی در آلبرتای کانادا گزارش شد. گفته می شود بازرگانی جای پایی با چهار انگشت به اندازه 36 در 30 سانتی متر در زمینی پوشیده از برف پیدا کرد و گمان می رود مربوط به چنین موجودی باشد. هر چند پژوهش های علمی تاکنون وجود چنین جانداری را اثبات نکرده است.

نخستین یافته های تاریخی که در مورد کفن تورین در فرانسه بیانگر آن بود که قدمت آن به اواسط قرن چهاردهم می رسد که به نظر می رسید یافته های تاریخ نگاری با استفاده از کربن هم از این نظر حمایت می کرد اما آزمایش های دیگر بیانگر آن بود که قدمت این تکه لباس به سال های 300 تا 400 بعد از میلاد مسیح می رسد.
این که چگونه این تصویر روی لباس نقش بسته هم رازی است که هنوز کشف نشده است. علاوه بر این، لکه های سرخ رنگی که می تواند جای زخم هایی ناشی از مصلوب شدن باشد، روی این تکه لباس مشاهده شده که بسیاری معتقدند این لکه ها خون هستند. تاکنون اصل و منشأ کفن تورین در ابهام مانده است و حتی کلیسای کاتولیک هنوز هیچ کدام از این دو نظریه را رسما تایید نکرده است.

به دستور بخت النصر کوهستانی مصنوعی با باغ هایی روی پشت بام ساختند. این باغ ها احتمالا آنچنان که از نامش برداشت می شود، معلق نبوده بلکه این نام از ترجمه غیر دقیق کلمه یونانی «Kremastos» گرفته شده که به معنی معلق است.
برخی تاریخ شناسان معتقدند محل این باغ ها در جنوب بابل در مرکز عراق کنونی بوده است. هیچ تحقیقی درباره این منطقه هنوز به نتیجه نرسیده است و همچنان مکان این باغ ها مشخص و روشن نیست

این مجسمه ها (که به نام Moai معروفند) به طور متوسط 4 متر بلندی و 13 تن وزن دارند. تصور می رود این اشکال عظیم الجثه را ساکنان جزایر پلی نزی (نام گروهی از هزار جزیره در اقیانوس آرام) در سال های 1400 تا 1650 تراشیده اند اما هدف از ساخت این مجسمه های سنگی چه بوده و کجا ساخته و چگونه آن را حمل می کردند؟
نظریه ای هست که این مجسمه ها نمایندگان نیاکان مردم بومی آن منطقه هستند که با درگذشت شخص مهمی یکی از آنها تراشیده می شده است. حفاری ها نشان داده است که سرهای ایستر دارای بدن هایی بوده اند که قرن ها پیش به خاک سپرده شدند.

سر دزدیده شده شکسپیر

در آن زمان این خبر را افسانه تلقی کردند تا این که آزمایش های اخیر مقبره با راداری که درون گور سخن سرای آون فرستادند، نشان داد که شکسپیر بدون سر در آنجا خوابیدهاست. شاید سر نویسنده مشهور توسط یکی از طرفداران نمایشنامه هایش به سرقت رفته باشد. («سخن سرای آون» لقب شکسپیر است. این لقب به دلیل محلی که شکسپیر در استراتفورد انگلستان متولد شده به وی داده شده است.)

محققان، سال ها این دیسک را بررسی کرده و سعی کردند زبان ناشناخته ای را که در رو و پشت دیسک نوشته شده است، کشف کنند. بعضی از کارشناسان معتقدند که 241 نشان روی دیسک را باید به صورت مارپیچی از لبه آن تا داخل خواند. جدیدترین تفسیر در رابطه با این اثر تاریخی این است که دیسک فایستوس شامل متن پرسش های رب النوع مینون است.
محققی ادعا دارد که سه کلمه روی دیسک را تشخیص داده که به معنی مادر باردار، الهه یا مادر تابناک است اما محققان دیگر هنوز قانع نشده اند. معنی جملات حک شده روی این دیسک همچنان در هاله ای از ابهام است.

طبق شرع ژوزف آریمتی که رابرت دی براون، نویسنده فرانسوی در قرن دوازده میلادی نوشته، ژوزف آریماتی این جام را به شهر گلاستون بری (Glastonbury) در انگلستان برد. آریماتی، یهودی ثروتمندی بود که گمان می رود بدن عیسی مسیح را بعد از مصلوب شدن تحویل می گرفت و سپس در جای نزدیکی به خاک می سپرد. گفته می شود هنگام تدفین جوی خون به راه افتاده بود.
در سال 2014 میلادی، دو محقق اسپانیایی ادعا کردند که جام را پیدا کردند. جامی مرصع نشان با 2000 سال عمر که به عنوان Chalice of Dona Uraca شناخته شده و از قرن یازدهم در کلیسای باسیلیکا سن ایسیدورو (Basilica of San Isidoro) در شهر لئوناسپانیا نگهداری می شده است و قبل از این که تحت مالکیت شاه فردیناند اول قرار گیرد، مسافران مسلمان این جام را به قاهره بردند.
اما هنوز باستان شناسان مطمئن نیستند که این جام، همان جام مقدس باشد چرا که حدود 200 جام دیگر در اروپا هست که گمانه زنی ها حاکی از این است که شاید یکی از آنها جام مقدس باشد.
نظریه دیگری هم هست مبنی بر این که جام مقدس در صندوق طلای ایالات متحده در فورت ناکس (Fort Knox) کنتاکی قرار دارد. این انبار شاید ایمن ترین ساختمان روی زمین باشد که با در فولادی 22 تنی و چندین مورد امنیتی دیگر از این جام و اجناس گرانبهای دیگر محافظت می کند.

این مومیایی های غیرعادی، ویژگی های افراد سفیدپوست مانند موی قهوه ای یا حتی قرمز و بینی کشیده داشتند. مومیایی های باستانی تاریم در قایق های وارونه در کنار سمبل هایی از اندام های مردان به خاک سپرده شده بودند. کارشناسان با تجزیه و تحلیل دی ان ای آنها نتیجه گرفتند که مومیایی ها از تبار اروپایی و بعضا نشان هایی از ژنتیک صربی داشتند. این مردم چه کسانی بوده اند و چگونه در این منطقه به خاک سپرده شده اند؟ هنوز مشخص نیست.

نشان های زیادی از مرگ مخوف این اجساد خبر می دهد. برای مثال جسد مردی که «تولوند دانمارکی» (Danish Tollund) نامگذاری شده، یکی از این اجساد است که با طنابی به دور گردن به خاک سپرده شده است. چشم ها و دهان این مرد به طور عمدی بسته بوده، به طوری که کارشناسان بر این باورند ممکن است او را قربانی کرده باشند.

محبوب ترین نظریه این است که این سنگ ها به ستاره شناسی ربط دارند و احتمالا به عنوان تقویم و رصدخانه عمل می کردند تا کشیشان حوادث نجومی مانند خورشیدگرفتگی یا ماه گرفتگی را با استفاده از آنها پیش بینی کنند.
نظریه دیگری هم هست مبنی بر این که این سنگ ها به عنوان نمادی از احترام به درگذشتگان نصب شده اند. ضمن این که در افسانه های محلی آمده است که این سنگ ها بقایای لژیون های رومی هستند که با جادوی مرلین به سنگ تبدیل شده اند. (Merlin جادوگر مشهور افسانه ای انگلیس هم عصر شاه آرتور در دوره ناشناخته ای از سده های ششم تا شانزدهم است.)