ماجرای ساخت تابوت های امن چه بود؟

امروزه ترس از زنده به گور شدن همچنان رایج است. اما در طول شیوع بیماری وبا در قرن های نوزدهم و هجدم این ترس چندان بی مورد و غیر منطقی نبود. در سال 1905 یک فرد انگلیسی، ویلیام تب پرونده هایی از 219 مورد به گور کردن افراد تقریبا زنده، 149 مورد زنده به گور کردن، و 10 مورد وحشتناک زنده تشریح کردن کشف کرد. این هراس ها نیز توسط ادبیات محبوب آن زمان تشدید میشد، داستان هایی دهشتناک همچون تدفین قبل از موعد اثر ادگار آلن پو از این قبیل بود.

 

این شرایط منجر به ساخت تابوت ایمن شد، تابوتی که طوری طراحی شده بود که به شخص داخل تابوت، در صورتی که هنوز زنده بود اجازه میداد که زنده بودنش را اعلام کند. اولین تابوت ایمن، پنجره ای داشت تا نور از آن به داخل بتاید، و حفره ای برای هوا کشیدن و کلیدی در جیب داخل تابوت برای باز کردن درب آن. به سرعت تابوت های ایمنی جدید عرضه شدند، یک نوع رایج، زنگی برای علامت دادن داشت و حتی یک شیپور برای نشان دادن شروع بوی تجزیه ی جسد. امروزه تابوت های ایمنی همچنان تولید میشوند.اگرچه ویژگی ها و تجهیزات فنی بیشتری دارند همچون سیستم نشانگر فعالیت های قلب و ایترکام. البته هیچ موردی از نجات جان کسی توسط این تابوت ها ثبت نشده است.

 بوت . (ع اِ) صندوق چوبی ، صندوق مرده . (غیاث اللغات ). ظرف صندوق مانند که میت را در آن گذاشته به قبرستان برند. (فرهنگ نظام ). صندوق جنازه و آنچه در تربت میدارند. (آنندراج ). صندوق چوبی برای مرده (از المنجد). صندوق ، اصله تابو سکنت الواد فانقلبت هاء التانیث تاء ولغة الانصار التابوه بالهاء(منتهی الارب ). صندوقی که مرده را در آن نهند، ظرفی چوبین که مرده را با آن به گورستان برند.

ساخت تابوت های ایمن

تابوت جعبه ای است که از آن برای حمل و نقل و دفن جسد مردگان استفاده می شود.